bisurman


bisurman
bisurman {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos I a. IIIa, lm M. -i || -y {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}to samo co bisurmanin. {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'z lekkim dystansem o rozbrykanym, psotnym dziecku': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wyłaźcie, bisurmany, z tej szafy! {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bisurman — m IV, DB. a, Ms. bisurmannie; lm M. ci i, te y, DB. ów 1. → bisurmanin 2. żart. «rozbrykane dziecko» …   Słownik języka polskiego